MASŁOWSKI Józef Bogdan

MASŁOWSKI Józef Bogdan urodzony w Krakowie w 1822 roku. Tam uczęszczał do szkół, ukończył gimnazjum, po czym poświęcił się farmacji, tam ukończył też praktykę aptekarską. Ukończył studia na uniwersytecie i praktykę aptekarską, a w dniu 31 maja 1850 roku uzyskał stopień magistra farmacji.

W Krakowie należał do Towarzystwa Sztuk Pięknych, a gdy wyjechał z Krakowa był jego korespondentem zamiejscowym.

Wkrótce zdecydował się na prowadzenie własnej apteki, wydzierżawił aptekę w Jaśle, kilka lat później w Dębicy, a następnie w Tuchowie, gdzie zrzekł się udzielonej mu koncesji. Nową koncesję otrzymał w 1867 roku na prowadzenie apteki w Radomyślu koło Dębicy (tak był określany Radomyśl obecnie Wielki od Radomyśla nad Sanem). Tutaj prowadził swoją aptekę do końca życia.

Już w roku 1863 okazał się gorącym patriotą niosąc radę jak i swoje mienie na ołtarz szarpanej wówczas ojczyzny.

Jako aptekarz odznaczał się niezwykłym zamiłowaniem do swojego zawodu, a jako uczeń starej, twardej szkoły farmacji w swojej pracy posuwał się do przestrzegania najdrobniejszych szczegółów i nakazów.

Trzeźwy i pogodny jego umysł był przystępny dla wszelkiego postępu w dziedzinie nauk przyrodniczych ze szczególnym zamiłowaniem poświęcał się fenologii roślinnej.

W Radomyślu zjednał sobie szacunek i powszechne zaufanie. Był przewodniczącym Rady Szkolnej, asesorem Urzędu Gminnego, funkcjonariuszem prokuratorii i wielu innych towarzystw humanitarnych. Na zebraniu Stowarzyszenia Oszczędności i Pożyczek w dniu 14 czerwca 1880 roku, został wybrany jednym z trzech dyrektorów.

Brał udział w opracowaniu statutu OSO w Radomyślu, podpisanego 30.06.1881 r. i ostatecznie zatwierdzonego we Lwowie w dniu 24.12.1881 r.  Był czynnym członkiem i skarbnikiem Ochotniczej Straży Ogniowej.

Jednym słowem był najzacniejszym i prawym obywatelem kraju, sumiennym aptekarzem i wzorcem dla młodszej generacji naszego miasta.

Zmarł 28 kwietnia 1888 roku, odnotowany jest w Księdze zgonów, natomiast brak informacji o miejscu jego pochowania