KORCZYŃSKI Michał ks. bp

KORCZYŃSKI Michał ks. bp, urodzony 13 grudnia 1784 roku w Tarnowcu koło Mielca, podówczas przysiółku miejscowości  Podleszany. Syn Jakuba i Franciszki z domu Kopcińska. Szkołę podstawową rozpoczął w Tarnowie a ukończył w Sanoku w 1796 dalej kontynuował naukę w gimnazjum w Przemyślu. Zakończeniem nauki było ukończenie dwuletnich studiów filozoficznych na Uniwersytecie we Lwowie w roku 1803. Po ukończeniu studiów mając większe ambicje zdecydował się studiować we Wiedniu na Wydziale Teologicznym. Po ich ukończeniu przyjął święcenia diakonatu w dniu 27 grudnia 1807 roku, a następnie święcenia kapłańskie 13 stycznia 1808 roku.

Niezależnie od nauki w Wiedniu Michał Korczyński miał okazję poznać wielu wybitnych ludzi tamtej epoki. Jednym z jego przyjaciół został Józef Maksymilian hrabia Ossoliński późniejszy twórca Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.

Kończąc studia przystąpił do egzaminu doktorskiego, promocja pracy doktorskiej Michała Korczyńskiego miała miejsce 22 sierpnia 1809 roku. To spowodowało, że po powrocie Michała do Przemyśla biskup Gołaszewski mianował go prokuratorem kapituły generalnej a jednocześnie katechetą w przemyskim C.K.

Dnia 12 marca 1812 roku został proboszczem parafii w Zgórsku (obecnie gmina Radomyśl Wielki), niedaleko swojego miejsca urodzenia. Posadę tę uzyskał dzięki przyjaźni z Józefem Maksymilianem Ossolińskim, który był kolatorem kościoła w tejże miejscowości. W okresie pracy w parafii w Zgórsku Michał Korczyński opiekował się kilkusettomowym księgozbiorem, Ossolińskiego w Przybyszu, porządkował i uzupełniał zbiory.

Michał Korczyński pełnił posługę w parafii do 18 listopada 1818 roku, ale już od 1816 roku był kanonikiem kapituły katedralnej. W 1818 roku przeniósł się do Przemyśla, był przemyskim dziekanem katedralnym, a także egzaminatorem diecezjalnym, sprawował nadzór nad szkołami ludowymi w obrębie diecezji. Położył wielkie zasługi w pracy naukowej i duszpasterskiej,

Cesarz austriacki Franciszek II w porozumieniu z papieżem Grzegorzem XVI nadał Michałowi Korczyńskiemu biskupstwo przemyskie dokumentem wydanym 13 marca 1834. Konsekracja biskupia odbyła się w Wiedniu 17 sierpnia 1834 roku, rezydował w pałacu brzozowskim.

Od 1833 roku Michał Korczyński rozpoczął wydawanie czasopisma teologicznego „Przyjaciel chrześcijańskiej prawdy”, wówczas pierwszego czasopisma naukowego o tym charakterze. Redagował je do swojej śmierci. Napisał kilka dzieł o treści religijnej, a także „Katechizm dla dzieci wieyskich ku parochów wygodzie spisany” i „Początki gramatyki języka polskiego.”

W latach 1817-1834 Michał Korczyński pełnił urząd prokuratora, zarządzając majątkami kapituły, a w latach 1824-1826 oraz 1832-1834 także majątkami biskupstwa przemyskiego. Opierając się na archiwum kapitulnym opracował w 1820 roku księgę dóbr kapituły.

Starał się zgromadzić wokół siebie zespół ludzi uzdolnionych. „Ówczesny ks. biskup Korczyński w wyborze swych doradców nie zważał tyle na ich młody wiek, jak raczej na zdolności”.

Zmarł w Przemyślu 8 października 1839 roku. Został pochowany zgodnie ze swoją wolą na miejskim cmentarzu, wśród swoich wiernych, obecnie na nieistniejącym już cmentarzu przy ul. Dworskiego.