LASEK Józef

LASEK Józef, urodzony 21 września 1922 roku w Podborzu gm. Radomyśl Wielki, syn Tomasza i Agnieszki z domu Kołacz. Tam ukończył Publiczną Szkołę Powszechną z wynikiem bardzo dobrym, jednak pozostaje w domu pomaga rodzicom przy gospodarstwie. Gdy wybuchła II wojna światowa, ukrywał się, ponieważ został wytypowany i wpisany na listę przeznaczonych na roboty przymusowe do Niemiec. Po wyzwoleniu naszych terenów w roku 1944, w ramach poboru ogłoszonego przez Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego z dnia 15 sierpnia 1944 z oddziałów polskich ochotników, zgłosił się do Rejonowej Komisji Uzupełnień w Dębicy i otrzymał decyzję – zdolny do służby liniowej.

W dniu 29 listopada został wcielony do utworzonej 2 Armii WP, 2-go Pułku Zapasowego z przydziałem do 29-go pułku piechoty kompanii moździerzowej na stanowisko celowniczy.

W dniach od 16 kwietnia do 9 maja 1945 r. brał udział w walkach o Wał Pomorski, forsowaniu Nysy i Szprewy oraz zdobyciu Berlina. Po zakończeniu walk 15 września został przydzielony do 10-go Oddziału Wojsk Ochrony Pogranicza, 47 komendantura. W dniu 8 marca 1947 roku został zdemobilizowany rozkazem Naczelnego Dowódcy WP w stopniu strzelca, a dnia 29 marca 1949 r. przeniesiony do rezerwy.

Po wojsku pracował początkowo u kowala, później od 1951 r. w Państwowym Ośrodku Maszynowym (POM) w Radomyślu do momentu jego rozwiązania, a następnie od roku 1960 podjął pracę w Kopalnictwie Naftowym Mielec, oddział w Partyni, gdzie pracował do września 1973 r. Po przejęciu warsztatów kopalni przez Spółdzielcze Kółko Rolnicze (SKR) pracował jeszcze przez kilka lat. Okres wojny dał znać o sobie, podupadł na zdrowiu, zaczął chorować, otrzymał II grupę inwalidzką i przeszedł na rentę.

W opinii mieszkańców był człowiekiem, który wszystko umiał zrobić sam, wykonywał narzędzia, zajmował się ślusarstwem, stolarką i pszczelarstwem, Uczestniczył też w Powiatowym kursie pszczelarskim w Mielcu w 1949 r. Zajmował się też fotografią, wykonywał samodzielnie zdjęcia na różnych uroczystościach rodzinnych i weselach.

Choć wiek już nie pozwala samodzielnie chodzić jest pogodny i chętnie wspomina dawne czasy, szanowany przez sąsiadów i wszystkich, którzy go znają.

Od roku 1970 jest członkiem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację Oddział w Radomyślu Wielkim.

Za swoje czyny bojowe i nienaganną pracę został nagrodzony wieloma odznaczeniami m.in.: Odznaką Grunwaldzką (1946), medalem Za Odrę, Nysę, Bałtyk (1946), Medalem Zwycięstwa i Wolności (1947), Brązowym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” (1970), Medalem za Udział w Walkach o Berlin (1970), Dyplomem Uznania za nienaganną pracę (1977), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1981), odznaką Weterana Walk o Niepodległość (1995). Awansowany do stopnia podporucznika (2003) z tej okazji otrzymał listy gratulacyjne od Wojskowej Komendy Uzupełnień w Mielcu i Burmistrza miasta Radomyśla Wielkiego, Patent Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny (2003) z listami gratulacyjnymi od Wojskowej Komendy uzupełnień w Mielcu, Starosty Powiatu Mieleckiego i Wicewojewody Podkarpackiego (2004).

Zmarł 13 maja 2018 roku, pochowany został na Cmentarzu parafialnym w Zgórsku gm. Radomyśl Wielki