DUDEK Władysław ks.

DUDEK Władysław ks. urodzony 15 czerwca 1937 r. w Dąbiu, obecnie gmina Radomyśl Wielki, syn Jana i Zofii z domu Giermata. Rodzice byli rolnikami, utrzymywali się wraz z pięciorgiem dzieci z niewielkiego 2 ha gospodarstwa rolnego. Podczas wojny zostali wysiedleni z rodzinnego domu i tułali się po wioskach: Dąbrówka Wisłocka, Biały Bór i Rzemień, gdzie dobrzy ludzie udzielali im schronienia. Szkołę podstawową ukończył w roku 1953 z opóźnieniem ze względu na wojnę, następnie Tarnów, podejmuje pracę w zakładach Azotowych jako goniec, zarabiając na swoje utrzymanie i naukę w Liceum Ogólnokształcącym dla pracujących. Po zdaniu matury w 1960 roku złożył podanie do Seminarium Duchownego w Tarnowie, jednak na dużą ilość kandydatów i wymaganą znajomość łaciny, ks. Rektor Władysław Węgiel wskazał mu inne seminaria gdzie złożył podanie i został przyjęty do Seminarium Duchownego w Gdańsku – Oliwie 25 września 1960 roku. Po jego ukończeniu przyjął święcenia kapłańskie 5 czerwca 1966 r. z rąk bpa Edmunda Nowickiego w Bazylice Mariańskiej w Gdańsku. Swoją mszę św. prymicyjną sprawował w swojej rodzinnej parafii Zasów w dniu 12 czerwca 1966 roku. Dnia 1 lipca 1966 roku został mianowany wikariuszem w parafii p.w. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Mątowach Wielkich k/Malborka, następnie rok później został przeniesiony do Gdańska do parafii p.w. św. Wojciecha. W tym roku zdecydował odwiedzić siostrę w Stanach Zjednoczonych, po otrzymaniu wizy wypływa statkiem „Batory” 8 sierpnia 1967 r. do Montrealu w Kanadzie, następnie samochodem do Buffalo w stanie Nowy Jork, gdzie spędził wakacje.

Ponieważ w tym czasie w USA było mało księży, za namową miejscowych kapłanów wystąpił o formalną zgodę na zwolnienie z dotychczasowej diecezji w Polsce, po otrzymaniu zgody władz kościelnych i dopełnieniu formalności zgodnie z prawem kanonicznym został przyjęty do diecezji w Allentown. Początkowo jako wikariusz pracował w parafii Św. Apostołów Piotra i Pawła w Lansford stan Pensylwania w latach 1967-1969, następnie w parafii św. Jana Kapistrana w Betlejem 1969-1971, kolejno św. Kazimierza w Shenandoah 1971-1974, Najświętszej Marii Panny w Reading 1974-1976, św. Stanisława Kostki w Minersville 1976-1978 i Najświętszego Sakramentu w Bally w latach 1978-1981. Dnia 28 lipca 1981 r. otrzymał nominację na proboszcza w swojej pierwszej parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Allentown.

Po nadejściu wieku emerytalnego w 2008 roku powrócił do kraju i zamieszkał w Tarnowie, gdzie pomagał w parafii Miłosierdzia Bożego. Często odwiedzał swoją rodzinną parafię Zasów i miejscowość Dąbie. Był człowiekiem o wszechstronnych zainteresowaniach, otwarty na ludzi, był fundatorem pięknej mozaiki przedstawiającej Marię i Jana apostoła w ołtarzu głównym kościoła pomocniczego p.w. Podwyższenia Krzyża Św. w Dąbiu. Dnia 12 czerwca 2016 roku obchodził uroczyście Złoty Jubileusz 50-lecia kapłaństwa, odprawił mszę św. z tej okazji w Zasowie, kościele gdzie stawiał pierwsze kroki jako ministrant. Z tej okazji ukazała się jego nakładem biografia pt. „50 lat w Służbie Ludowi Bożemu”.

W roku 2026 planował zrobić uroczyste otwarcie swojej „Izby Pamięci”, czyli małego prywatnego muzeum, które wybudował z własnych środków, do którego zbierał eksponaty przez całe życie oraz Jubileusz 60-lecia swojego stanu kapłaństwa.

Niestety, Pan Bóg zmienił jego plany i powołał go do siebie w dniu 14 grudnia 2025. Uroczysty pogrzeb z biskupem Leszkiem  Leszkiewiczem i bardzo liczną grupą mieszkańców, którzy towarzyszyli mu w jego ostatniej drodze, został pochowany w rodzinnym grobowcu na Cmentarzy Parafialnym w Zasowie.